Herken je dat? Er zijn heel wat complexe problemen dichtbij en verder weg. Hoe complexer het probleem, hoe meer zienswijzen er mogelijk zijn. Toch is het ongelofelijk hoeveel mensen toch hun mening klaar hebben over uiterst ingewikkelde vraagstukken. Ze kijken met hun eigen, vaak beperkte bril naar een vraagstuk en spreken zich zonder gêne uit. Hebben de grootste mond zonder een degelijke analyse. Hebben de klok horen luiden, maar hebben geen idee waar de klepel hangt. Misschien horen jij en ik ook wel bij die mensen die over alles hun mening gauw klaar hebben, ook over de meest ingewikkelde vraagstukken. Die vinden dat ze het recht hebben om hun visie te delen ook al is die niet gebaseerd op een gedegen ‘onderzoek’. Wat is het toch, die drang om onze mond open te trekken? Om een podium te claimen terwijl we nauwelijks op de hoogte zijn van de ins en outs van een vraagstuk? Zou het niet passender zijn om terughoudendheid te betrachten en ons te realiseren dat we niet in de positie zijn om ons uit te spreken omdat het onderwerp complexer is dan we aankunnen? Is het niet beter dat we iemand die meer kennis heeft en die dieper in het vraagstuk zit de gelegenheid geven te vertellen hoe hij/zij ertegen aankijkt? Waarom geven we degenen die de expertise hebben om echt zinnige dingen te zeggen geen podium? Waarom laten we ons niet adviseren door iemand die er echt kaas van heeft gegeten en geven hem/haar niet het recht van spreken? Grote kans dat degenen die kennis van zaken heeft je kan laten zien dat een vraagstuk complexer is dan jij denkt. Gerede kans dat hij/zij meer nuances aanbrengt en tot hele andere oplossingen komt dan de roepers onder ons? Waarom is het zo lastig om hem/haar om advies te vragen en het advies ook op te volgen? Waarom willen we de macht aan onszelf houden? Waar komt toch die drang vandaan om dingen die ingewikkeld zijn zodanig te versimpelen dat we gemakshalve een aantal elementaire aspecten vergeten? Misschien heeft het ermee te maken dat de menselijke geest de neiging heeft om weg te kijken als iets complex lijkt of onaangenaam wordt. En helaas creëren we daardoor nog grotere onaangenaamheden! De grote uitdaging is dat we mensen met kennis van zaken aan het woord laten, laten uitspreken en naar hen luisteren. Laten we hen meer invloed geven en onze plaats kennen en hen de plek geven die hen toekomt.
