In onze westerse samenleving wordt er wat af gecommuniceerd. De communicatiestudies en trainingen zijn de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond gekomen. Als er maar iets te melden valt, wordt er gecommuniceerd. Er zijn mensen met meer dan 100 mailtjes per dag. Sommige mensen geven aan dat je niet meer hoeft te mailen, want ze hebben geen tijd om te reageren. Als jij ook zo druk bent met communiceren, vraag je dan eens serieus af of datgene wat je allemaal communiceert wel door jou en nu de wereld in gestuurd moet worden. Voegt wat je wilt zeggen iets toe? Kan de ander iets met wat jij deelt? Is het zinnig om je zorgen te delen, de noodklok te luiden als de ander daar niks mee kan? Is het nuttig om de ander te vertellen wat je van iets of iemand vindt. Echt, je kunt het geloven of niet, soms is niets zeggen, om je heen kijken en luisteren wat er al dan niet gezegd wordt veel verstandiger. Je ziet wat de ander doet, waar die mee bezig is in denken en doen. Als je zelf aan het communiceren, aan het zenden bent, heb je het te druk om te zien wat er gebeurt, wat er speelt. Echt, soms is niets doen verstandiger en effectiever. Vertrouw erop dat de tijd zijn werk doet en dat niet alles nu door jou gezegd hoeft te worden, maar dat het soms veel beter is dat de tijd dingen aan het licht gaat brengen. Dat geldt zeker bij zaken waar de ander niet aan wil, niet aan toe is, zich niet bewust van is. Dram niet door, stop met praten als je boodschap niet valt en laat het los. En je zult zien dat de tijd zijn werk doet en dat dat meer zoden aan de dijk zet.
