Hoe ouder je wordt, hoe meer je hebt meegemaakt en hoe voorzichtiger je wordt. Je speelt op safe, want je wilt je geen buil vallen. Stel je voor. Op sommige levensterreinen is voorzichtigheid gewenst, maar op heel veel vlakken beperkt ze je en houdt ze je gevangen. Door controle te willen houden, gebeurt er te weinig nieuws en wordt je leven ongewild saai en voorspelbaar. Dat kan niet de bedoeling zijn. Laat je eens (ver)leiden door de ander om iets te doen wat je anders nooit zou doen. Als de ander vol vertrouwen en elan is, waarom zou je hem/haar dan niet volgen? Volg je primaire impuls. In heel veel gevallen is die namelijk verbonden met je gevoel en is het verstandig om die impuls gewoon te volgen. Dit zorgt ervoor dat je achteraf niet met gevoelens van spijt blijft zitten als ‘had ik maar…’. Daarnaast kan ook een sterke innerlijke kritische stem je flink klein houden. Je kent het wel, zo’n stem die flink van leer trekt en meent je wijze raad te moeten geven die er in feite op uitkomt dat je het niet moet doen. Luister niet naar die beperkende stem, want daardoor creëer je je eigen onbedoelde gevangenis.
