Er is een oud gezegde en dat zegt: de waarheid ligt in het midden. Dat houdt in dat als er een (menings)verschil is alle betrokkenen richting elkaar moeten bewegen om tot een gemeenschappelijke oplossing te komen. Als er een ruzie is, is je primaire reactie dat je je gelijk wilt halen. Jij hebt de juiste visie, de ander zit verkeerd. Maar als je volwassen bent, weet je intussen dat er niet zoiets bestaat als één waarheid, één werkelijkheid, één gelijk. De oorzaak van een ruzie ligt juist vaak in het gegeven dat er vanuit verschillende perspectieven naar iets of iemand wordt gekeken. Je veroorzaakt dus mede de ruzie en houdt haar in stand door ervan uit te gaan dat wat jij denkt en zegt de onbetwiste waarheid is. Als je je eigen mening, jouw zienswijze, jouw perspectief als de enige juiste ziet, breng je jezelf in een isolement en verhard je jezelf. Verharding is de basis van verbittering die ervoor zorgt dat de ander je zal ontwijken. Er is niets mis om een eigen mening te hebben, je hebt het recht om je eigen zienswijze naar voren te brengen en te onderbouwen. En realiseer je dat als je een stap verder wilt komen, als je resultaten wilt boeken in je leven, je open moet staan voor de ‘eigen’-wijsheid van de ander en je je actief inzet om naar de ander toe te bewegen, zodat er geen onnodige tijd verloren gaat in gekissebis en egotripperij. Wees trouw aan de kern van je visie en kijk daarnaast hoe je de brug naar de ander kunt slaan door naar hem/haar te luisteren en te kijken welke ingrediënten het benutten waard zijn.
