Veel peuters zijn de hele dag bezig met hun waarom-vragen. Je kunt er moe van worden. Door waarom-vragen te stellen probeert het kind de wereld te begrijpen en er grip op te krijgen. Als volwassene weet je dat niet overal een antwoord op is en dat je soms de waarom-vraag niet eens moet willen stellen. Toch zijn er genoeg volwassenen die het niet kunnen laten om de waarom-vraag te stellen en die al piekerend door het leven gaan. Ben je iemand die veel tijd kwijt is met het zich afvragen waarom er gebeurt wat er gebeurt? Dan kan het zijn dat je bij tijd en wijle fors gefrustreerd raakt, omdat je niet op alle vragen (snel) antwoord krijgt. Er zijn veel dingen die niet zomaar te beantwoorden, te begrijpen, te pakken, te doorgronden zijn. Kun je leven met een vraag zonder dat je (meteen) een (passend) antwoord krijgt? Kun je het uithouden om een vraag een vraag te laten zijn zonder dat je op zoek gaat naar een antwoord? Het is zo wonderlijk, maar als je stopt met het antwoord te willen vinden, komt het antwoord. Omdat veel vragen zich alleen in volkomen vrijheid laten beantwoorden. Het mooie is dat het antwoord er anders uitziet dan je denkt. Het komt in een andere vorm tot je dan je verwacht. En op een geheel ander tijdstip dan waarop je hoopt. Het is begrijpelijk dat je het waarom van de dingen wilt weten, maar stop er niet te veel energie in, want dat is tijdsverlies. Laat het los en wacht het antwoord af. Het komt op zijn eigen tijd en op zijn eigen manier.
