Het is o zo gemakkelijk om te oordelen over de ander, over zijn/haar leven, over zijn/haar doen en laten. Je denkt of zegt wat je goed of fout vindt. Een oordeel is snel geveld en heeft, al dan niet uitgesproken, altijd een negatieve uitwerking. Als je een negatief oordeel hebt over de ander zal die dat altijd voelen, ook al heb je je oordeel niet rechtstreeks naar hem/haar uitgesproken. De ander voelt het intuïtief aan en die zal van nature linea recta jou veroordelen. De ander voelt dat ie niet zo mag zijn zoals ie is. Dat is belastend voor degene die zich veroordeeld voelt. Als je een oordeel hebt over de ander, ben je in feite betekenisloos voor de ander. Want je oordeel staat tussen jou en de ander in. Je weet uit eigen ervaring hoe negatief het uitpakt op de relatie als een ander een oordeel over jou heeft. Als er geen oordeel is, voel je je vrij en geaccepteerd en dat is een goede basis om de mooiste en beste kant van jezelf naar voren te laten komen. Stel eens verhelderende vragen om te begrijpen waarom de ander denkt en doet zoals ie doet. Toets je veronderstellingen eens en leg je oor eens te luisteren bij degene die het betreft. Doe eens navraag. Als je iets zou willen zeggen of opmerken omdat je denkt dat het dienstbaar kan zijn aan de ander, doe dit dan met de nodige terughoudendheid en bescheidenheid, vanuit het besef dat jezelf verre van perfect bent. Doe het nadat je bij anderen hebt gecheckt of er geen sprake is van een splinter bij de ander en een balk in je eigen oog. Als je daar zeker van bent, ben je enigszins gelegitimeerd om je te bemoeien met een ander.
