Twijfel is tekenend voor deze tijd en voor onze samenleving. Veel ankers zijn weggevallen en een deel van de mensen heeft veel keuzemogelijkheden. Vind je twijfelen iets voor softies? Vraag je dan af of je dan wel recht doet aan de twijfel. Echt, het heeft zo zijn voordelen als je op gezette tijden eens aan jezelf twijfelt. Het zorgt ervoor dat je scherp blijft. Je blijft daardoor kritischer kijken naar jezelf en openstaan voor de ideeën, de suggesties en tips van de ander. Het zorgt er ook voor dat je je blijft inzetten en dat je een zekere mate van bescheidenheid houdt. Dat zorgt ervoor dat je plezierig bent in de omgang. Als je twijfelt, ben je ook in staat om dingen vanuit een ander perspectief te bekijken. Je bent meer in staat om je de verplaatsen in het perspectief, het standpunt van de ander. Als je vragen durft te stellen aan je eigen meningen, gedachten, voorstellen, dan voorkom je dat je vastroest en krijg je nieuwe inzichten. Maar natuurlijk moet je twijfel niet omslaan in chronische onzekerheid, want dan verlies je tijd en zekerheid door het richtingloos ‘ronddolen’. Twijfelen zorgt ervoor dat je je blijft ontwikkelen, maar het kan ook fungeren als een nodeloze rem. Als je je door je twijfel futloos en labiel voelt en je energie verliest en geen plezier beleeft, weet je dat de twijfel zich meester van je heeft gemaakt. Als je eronder gaat lijden en je doelen niet haalt, is je twijfel disproportioneel. Het meest effectief is dan om je twijfel te delen met een ander die met je mee kan denken.
