Ieder mens is en ook jij bent feilbaar. Dat betekent dat je steken laat vallen, dat je fouten maakt, dat je dingen niet (goed) kunt. Het is goed mogelijk dat je je geneert voor je eigen onvolmaaktheid. En dat kun je op twee manieren uiten. Je wordt kwaad op jezelf, je maakt jezelf verwijten, je hebt harde oordelen over jezelf, je haalt jezelf naar beneden. Het is vanzelfsprekend dat je dan snel tot de conclusie komt dat je beter het bijltje erbij kunt neergooien en geen risico’s meer zult nemen. Een andere methode is dat je je frustratie naar buiten richt. Je geeft iedereen en alles de schuld behalve jezelf. Het lag aan de omstandigheden, de ander was niet duidelijk, de ander was niet capabel, je bent in de steek gelaten, je bent slecht behandeld en omdat de ander dat deed kon jij niet presteren etc. Jij wast je handen in onschuld, de schuld lag echt in factoren buiten jezelf. Als je de ander de schuld geeft, je handen in onschuld wast, boos wordt op de ander, dan zet je jezelf in feite te kijk. Je begrijpt het al: beide methodes zijn weinig effectief, ze leveren je niks op en je leert niks. Hierdoor zullen dezelfde onvolkomenheden, fouten de volgende keer weer terugkomen. Je kunt het ook anders leren zien en ervan uitgaan dat alles in feite feedback is. Wees eerlijk als iets niet lukt en stap niet over je mislukking heen, maar bekijk goed wat er is gebeurd. Raadpleeg ook een ander die met je meekijkt. Wat heb je gedaan, hoe kan het dat het niet lukte, wat kun je eruit leren? Leg niks buiten jezelf en ga echt op zoek naar wat jij een volgende keer anders kunt doen. Je zult merken dat dat veel energie geeft omdat je echt iets wilt leren en je jezelf wilt verbeteren. Zie iets wat verkeerd is afgelopen dus niet als een fout of een domme actie, maar als een kans om iets te leren. Het interessante is dan dat iets wat je eerst als een verlies ervaart, uiteindelijk omgezet kan worden in winst.
