Van de ene op de andere dag kunnen zaken veranderen. Je kent het wel. Je leven loopt op rolletjes en dan lijkt de wet van Murphy opeens in werking te treden, in jouw gesmeerde en geoliede leventje. Wat eerst nog stabiel en zeker leek te zijn, is het opeens niet meer. Op allerlei levensterreinen gaat alles schuiven en wankelen. En dat doet ook iets met je zelf. Je wordt aan het denken gezet. Je wordt geconfronteerd met belangrijke levensvragen: wie ben ik? Wat is belangrijk voor mij? Wat blijft er van mij over als niets blijkt te zijn wat ik dacht dat het was? In zo’n fase helpt het niet om je als een slachtoffer te gedragen. Dat brengt je niet verder. En het helpt ook niet om jezelf op te blazen en jezelf groter te maken dan je bent. Als je wijs bent, neem je je ware grootte aan: niet te klein, niet te groot, gewoon zoals je bent. En vanuit je ware grootte kun je prima waarnemen hoe het echt allemaal is. Het wordt je haarscherp wat niet meer bij je past. Wat fake is, wat waardeloze investeringen zijn, wat schijnoplossingen zijn. Je voelt vanbinnen dat je het leven moet nemen zoals het komt. Dat vechten tegen geen zin heeft, dat mooie verhalen houden lachwekkend is en dat je het beste naar bevind van zaken kunt handelen. En dat houdt vaak simpele, eenvoudige oplossingen in. Het betekent dat je gedwongen wordt de menselijke maat te hanteren voor jezelf en voor de ander. Als alles op losse schroeven staat, heb je een uitgelezen kans om de manier waarop je in het leven staat opnieuw vorm te geven.
