Als je gewend bent om je eigen leven te leiden en zelfstandig en autonoom te zijn, dan kun je het benauwd krijgen als je eraan denkt dat je beperkt wordt. Er zijn heel wat mensen in ons deel van de aardbol die er enorm tegen opzien om ouder te worden. Ouder worden associëren zij met verlies van de regie en met een toename van afhankelijkheid. Dat kan een schrikbeeld lijken en is dus een hele opgave als je gewend bent om onafhankelijk te zijn. Het kan zelfs zijn dat je je afvraagt of je leven zin heeft als je (meer) afhankelijk wordt. Je bent gewend om je leven zelf zin te geven door actief te zijn. Je hebt het stuur in handen. Door initiatieven te ontplooien, te werken, bezoeken af te leggen, op reis te gaan etc. Als je in die modus zit, is het best moeilijk om je voor te stellen dat je ook tevreden en gelukkig kunt zijn als je afhankelijker wordt van de ondersteuning en inzet van een ander. Als je zelf aan het stuur wilt blijven, je autonomie als hoogste goed wilt blijven omarmen terwijl je in feite afhankelijker wordt, dan ben je bezig met een heilloze ‘strijd’. Je zult keer op keer teleurgesteld worden en gefrustreerd raken. Dan kom je al gauw op het punt dat je je afvraagt of je zo verder wilt (leven). Toch zijn er culturen waar afhankelijkheid anders beleefd wordt. Daarin accepteert men dat er een tijd is/komt waarin er afstand en afscheid genomen moet worden van een aantal zaken. En dit heeft tot effect dat men zich minder schaamt om hulp te aanvaarden, omdat afhankelijk en kwetsbaar zijn geen negatieve lading heeft. Het wordt meer gezien als iets wat onlosmakelijk met het leven verbonden is. Het is niet positief of negatief. In dergelijke culturen geeft men zich over en die overgave kan ervoor zorgen dat men een ‘nieuwe wereld’ ingaat. Een wereld waarin je voelt dat je altijd hebt geprobeerd om onafhankelijk te zijn, maar waarin je misschien je eigen kwetsbaarheid en afhankelijkheid schaamtevol verborgen hebt gehouden. Je voelt dat je ten diepste geen greep hebt op je heden, je toekomst, je bestaan. Je ziet onder ogen dat dat een illusie is. En juist door dit te doorzien, kan er een rust ontstaan en kun je ervaren dat je afhankelijkheid niet iets schaamtevols is, maar je kan laten voelen dat je aanwezig zijn zinnig in zichzelf is. Je zult ervaren dat je laten leiden plezierig en rustgevend kan zijn.
