Je leeft in een samenleving waar veel energie gestoken wordt in het duidelijk onder woorden brengen van wat jij vindt. Op scholen en op allerlei andere plekken wordt daaraan aandacht besteed en wordt deze vaardigheid uiterst serieus genomen. Toch is het reëel je af te vragen of deze vaardigheid niet overgewaardeerd wordt. Wees eerlijk, onze wereld zit vol met mensen die hun plek innemen, die zich volledig inzetten om hun zegje te doen en zij nemen soms ongevraagd en misschien onbewust heel veel ruimte in. Hierdoor blijft er soms erg weinig aandacht voor een ander (geluid) over. Misschien is het wel eens tijd om assertiviteit te relativeren. Misschien is het tijd om je te verplaatsen in de ander. Om te luisteren, om vragen te stellen, zodat je je verdiept in de leefwereld van de ander. Hoe kijkt ie naar de wereld? Hoe ziet zijn leven eruit ? Waarom denkt ie wat ie denkt? Waarom doet ie wat ie doet? Je denkt misschien dat het alleen maar tijd kost. Mogelijk heb je het gevoel dat je dan zelf te weinig uit de verf komt. Maar het is goed om je te realiseren dat ‘zenden’ lang niet altijd de beste manier is om gezien te worden, om effect te sorteren. Wil je dat de ander aandacht voor je heeft, dat die openstaat voor wat je kwijt wilt, richt je dan eerst op de ander. Verplaats je in de ander van wie jij wilt dat die aandacht voor jouw boodschap heeft. Als je actief investeert in de ander, om die te begrijpen, dan bouw je aan de relatie. En een goede relatie is nodig als je wilt dat de ander gaat openstaan om naar jou te luisteren. Wil je wat van de ander, verplaats je, stem je af op de ander.
