Je kent het vast wel: je bent heftig teleurgesteld of verdrietig of boos door iets of iemand. Het lijkt of er niets anders is dan dat. Je leven staat even stil, want dit is te erg voor woorden, je hebt tijd en ruimte nodig om het te ‘verteren’. Als je een voor jou ingrijpende of dramatische ervaring hebt, kan het zijn dat het je enorm irriteert als de ander zegt: het leven gaat door. Het lijkt dan of de ander de zwaarte of de ernst van iets bagatelliseert. Toch is het goed om je te realiseren dat er in deze zin een belangrijke kern van waarheid zit. Of er nu dingen misgaan, of er nu teleurstelling of rouw is, het leven gaat ‘gewoon’ door. Ook als je ziek bent of doodgaat. Op het moment dat jij doodgaat, wordt er een kind geboren. Op het moment dat jij hoort dat je ziek bent, wordt een ander beter verklaard. Op het moment dat jij begraven wordt, geef je andere organismen de kans om zich te ontwikkelen. Het leven gaat altijd door. Als je dit wezenlijk tot je door laat dringen, kan het gegeven dat er altijd leven is je een enorme rust geven als er dingen misgaan, als er ziekte en dood is. Het leven gaat door, ook als voor jou de wereld (even) vergaat en zelfs als je sterft.
