Wat jammer als je iemand bent die tijd verliest met het bouwen van luchtkastelen. In je hoofd creëer je mooie, interessante, spannende voorstellingen over hoe de toekomst eruit gaat zien. Omdat datgene wat je gefantaseerd hebt niet doorgaat, word je teleurgesteld. Misschien ben je teleurgesteld, maar komt tegelijk de gedachte bij je op ‘wat nou als toch…’ Dat laatste is het geval als je met je hoofd begrijpt dat je met een illusie hebt geleefd, dat wat je bedacht had niet kon, maar dat je dat nog niet volledig hebt geaccepteerd. Je maakt het zo moeilijk omdat je een deur laat openstaan, waardoor je denkt dat er toch nog mogelijkheden zijn. ‘Het kan nog’, denk je, maar dat is een luchtkasteel. Je zet je denken vanuit illusie voort. Je leeft vanuit valse hoop. En die valse hoop, die je zelf aanwakkert, zorgt keer op keer voor een teleurstelling met de nodige pijn. Luchtkastelen zijn helaas erg hardnekkig. Het is moeilijk om echt afstand en afscheid te nemen van datgene wat je gefantaseerd hebt en wat een deel van je leven is geworden. Het is tot je werkelijkheid gaan behoren. Datgene wat je als werkelijkheid hebt gecreëerd, is niet de echte werkelijkheid, maar dat is te hard om onder ogen te zien. Als er een gat zit tussen de echte werkelijkheid en tussen wat je in je hoofd hebt, dan is dat nauwelijks te verteren. Je bent niet de enige als je koste wat het kost ervoor kiest om datgene wat je in je hoofd hebt en wat een fantasie is nog meer te omarmen. Je wilt dat datgene wat je hebt gedacht de waarheid is en daar heb je veel voor over. Je kunt en wilt niet onder ogen zien dat je in een illusie hebt geleefd en dat je daar veel voor hebt gedaan en het nodige voor hebt opgegeven. Je gaat jezelf overtuigen van je eigen gelijk. Dat kost de nodige energie en pijn, die je wegdrukt. Want de werkelijkheid laat zich niet naar jouw gedachten en wensen omvormen. Stop met dagdromen en bijt door de zure appel heen door de echte werkelijkheid te zien en de waarheid tot je door te laten dringen. Erken dat je verkeerd zat en dat je niet het juiste spoor hebt gevolgd door je zelf en misschien ook anderen een rad voor ogen te draaien.