Op allerlei plekken in de samenleving kom je mensen tegen die iets of iemand aanklagen. De aanklager is degene die de schuld graag bij een ander legt. Mogelijk geheel onbewust heeft hij/zij er plezier in om de ander te wijzen op zijn/haar zwakke plekken en om bij de ander een schuldgevoel aan te wakkeren. De ander is niet oké en dat wordt op een niet misverstane manier duidelijk gemaakt. De aanklager krijgt een goed gevoel van dit alles, want het spreekt voor zich dat hij/zij zichzelf beter voelt dan diegene die hij/zij aanklaagt. Ze beschuldigen, verwijten de regering, een organisatie, een persoon dat zaken niet goed aangepakt worden. Dit gebeurt op een beschuldigende, hatelijke, woedende of triomferende manier. In essentie gaat het er vaak om dat er niet (goed) geluisterd wordt en dat de aanbevelingen en adviezen van de aanklager niet serieus worden genomen. Degene die aangeklaagd wordt, ergert zich enorm aan de aanklager. De dader van de ongerechtigheden die de aanklager ervaart, voelt zich in het nauw gedreven door de waslijst van klachten die de aanklager bij hem/haar deponeert. Het is lastig voor de ‘dader’ dat de aanklager alles bij hem/haar neerlegt en zelf geen enkele blaam blijkt te treffen. Zeker omdat de aanklager het een en ander met de nodige emoties deponeert, is het een hele klus voor de dader om effectief om te gaan met de aanklager. Als de reactie namelijk niet is zoals de aanklager het wil, zal de dader opnieuw onderuit de zak krijgen. Heb je het gevoel dat er niet naar je geluisterd wordt, dat je onrecht wordt aangedaan dan is het goed mogelijk dat je al het gedrag van een aanklager vertoont. Of dat je hard op weg bent er zo een te worden. En dan zal de ander, hoe waar ook is wat je zegt, niet voor je open staan maar zich afsluiten voor je ongezouten kritiek. Natuurlijk moet je op tafel kunnen leggen als zaken niet goed lopen, als dingen verkeerd gaan. Let op wat je zegt en hoe je iets zegt. Vraag je af of je niet overdrijft en, als je die neiging hebt, waarom je daartoe de behoefte voelt. Als je zaken groter of erger maakt dan ze zijn, kun je ervan uitgaan dat de ander vindt dat je overdrijft, waardoor die je niet meer serieus zal nemen. Als je een aanklager bent geworden, is het goed mogelijk dat je zelf niet lekker in je vel zit. Vraag je af of het je echt om de inhoud of de zaak gaat of heb je zin om je frustraties te uiten en om je eigen onvrede te projecteren op een ander? Zoek uit waar het echt over/om gaat en vertel dat.
