Onze samenleving lijkt soms erg gericht op ‘pakken wat je pakken kunt’ en op de kwestie ‘what’s in it for me?’ Hoe je het ook wendt of keert, het gaat om het bevredigen van de eigen behoeften en het opkomen voor de eigen belangen. Waartoe deze focus op het eigen belang, het vergroten van het eigen ik leidt in onze samenleving, zien we op verschillende plekken terug. En daar word je niet vrolijk van. Wil je een betere, positievere sfeer creëren en buiten het pure egoïsme blijven, dan kun je daar een beweging in maken door de vraag: hoe kan ik helpen? Of nog mooier gezegd: op welke manier kan ik in deze situatie, richting deze persoon dienstbaar zijn? Je zult verbaasd zijn wat deze vraag teweegbrengt als je hem hardop aan de ander stelt. Het interessante is dat als je vanuit dit principe handelt, de ander dit aanvoelt. En omdat jij bereid bent hem/haar te helpen, is de ander ook sneller bereid jou van dienst te zijn. Niet omdat het moet, maar omdat de ander dat vanuit zichzelf graag wil. Wederkerigheid is een normaal, gezond menselijk principe. Het is onze natuurlijke aard. Belangrijk is om niet zelf in te vullen hoe de ander het beste geholpen kan worden, maar de ander te vragen wat je echt voor hem/haar kunt doen. Goed mogelijk dat er een ander antwoord komt dan welk jij verwacht, want de ander is uniek en heeft geheel eigen wensen en behoeften die jij niet altijd kunt bedenken!
