Vergiffenis is een ouderwets woord dat nog nauwelijks in de mond wordt genomen. Toch is het een essentiële actie. In menige ‘wijsheidstraditie’ wordt het als een voorwaarde tot zelfontwikkeling en geluk gezien. Je weet vaak wel, diep vanbinnen, dat vergeven noodzakelijk is om verder te komen in het leven. Het kan je trots zijn die in de weg staat om te vergeven of om vergiffenis te vragen. Als er geen vergeving is, kan dat zelfs consequenties hebben voor je fysieke gesteldheid. Als je de ander of jezelf niet kunt vergeven, blijft de kwestie in je lichaam ‘hangen’. Door de mantra ‘je bent schuldig’ te blijven herhalen, creëer je stress. En je weet intussen wat stress teweeg kan brengen: piekeren, slapeloosheid, hoofdpijn etc. Ook is bekend dat als je stress ervaart, je snel geïrriteerd en boos bent. Stress zorgt er soms ook voor dat je in een opperste staat van alertheid bent, wat enorm veel energie van je vraagt. In feite wordt het gegeven dat je niet kunt vergeven een zware last voor je, een innerlijk gevecht. Door niet te vergeven onthoud je jezelf een ontspannen leven, werkelijke vrijheid. Vergeef en je doet niet alleen je geest maar ook je lichaam een groot plezier!
