In allerlei ‘wijsheidstradities’ wordt naast de aandacht voor het luisteren ook gefocust op het spreken. Aan het spreken wordt veel kracht ontleend. En dat is niet zo vreemd. Je spreken doet ertoe, wat je zegt en hoe je het zegt. Als je dat goed tot je door laat dringen, ontdek je ook hoe belangrijk het is dat je met vol bewustzijn in spannende gesprekken opereert. Wil je je doelen realiseren en de relatie ‘heel houden’, dan is het essentieel om op je woorden te letten. Een uitgesproken woord is eruit, je kunt het niet meer terughalen en het heeft hoe dan ook effect gesorteerd. Waarbij het voor zich spreekt dat als je positieve, stimulerende, ‘mooie’ woorden uitspreekt, dit een ander effect heeft dan wanneer er negativisme uit je mond komt. Negatieve woorden jagen angst aan, kunnen voor boosheid en frustratie zorgen. Hierdoor vindt er stagnatie plaats en kan degene tegen wie dit gezegd is zich niet ontwikkelen. Er kan niet (optimaal) gepresteerd worden. Op korte termijn kun je tevreden zijn met je negatieve woorden. Je vindt het goed dat je je hebt uitgesproken, misschien ben je er zelfs wel trots op. Maar als je eerlijk naar jezelf bent, zul je zien dat je woorden effect hebben gehad, misschien zelfs het effect wat je had beoogd, maar wat is de realiteit daarna? Het verbetert de relatie niet, integendeel. De ander is gekwetst, is misschien angstig geworden door jouw woorden en dat heeft een effect op de relatie. Die verhardt, wordt verbroken en misschien komt er zelfs haat. De relatie brokkelt af, sterft misschien zelfs af vanwege het kwaad dat door jou gesproken is. En dat belooft weinig goeds. Denk na voordat je iets zegt, zeker als je teleurgesteld, angstig, boos of gefrustreerd bent. Op de korte termijn voel je je gesterkt door je krachtige uitspraken, op de langere termijn ervaar je dat het meer kapot gemaakt heeft dan je lief is.