In het contact met de ander kan het zijn dat het je opvalt, dat de ander opnieuw iets aan de orde stelt wat volgens jou niet (meer) aan de orde is. Het kan dat de ander zichzelf herhaalt of iets aan de orde stelt wat jou niet aangaat, waar jij niets van weet, waar je niets mee te maken wilt hebben. Het kan gaan om iets wat echt ‘oude koek’ is. Het laat zien dat het issue voor de ander nog actueel is. De ander brengt het in, omdat het voor hem/haar relevant, belangrijk is. Je hebt misschien de neiging om het te negeren, er overheen te stappen, over iets anders te beginnen. Doe het niet, want de ander wordt juist daardoor geactiveerd om het nogmaals, maar dan nog indringender, naar voren te brengen. De ander brengt het naar voren, omdat hij/zij vindt dat het aandacht nodig heeft. Geef het daarom expliciet aandacht. Ga er niet tegenin, negeer het niet. Maak er geen karikatuur van. Dat is contraproductief. Door te vragen wat de ander wil overbrengen, door gericht en met aandacht belangstelling te tonen, geef je het thema (en de ander!) de aandacht die voor de ander nodig is. De ander komt door het luisteren, doorvragen van jou tot innerlijke rust en hoeft geen aandacht meer af te dwingen. Als het volop de aandacht heeft gehad, kun je aangeven dat het niet meer relevant is, dat jij er niks mee kunt of dat het jouw prioriteit niet heeft. Pas nadat iets aandacht heeft gekregen kun je het hoofdstuk ‘gerechtvaardigd’ en duidelijk en definitief sluiten.
