Je bent gewend om een onderscheid te maken tussen binnen en buiten. Hierin passen uitspraken als ‘eerst binnen, dan buiten’ en ‘binnen beginnen is buiten winnen’. Dit onderscheid gaat ervan uit dat je in een simpele, overzichtelijke wereld leeft. Het is immers de vraag of dit in deze tijd niet een kunstmatige scheiding is. Het is de vraag hoe relevant het scheidingsteken is. Het lijkt nogal kunstmatig, want het valt niet te ontkennen dat alles met elkaar verbonden, verweven is. Door een scheiding te maken begrens je in feite jezelf. Het uitgangspunt dat er een strikte scheiding te maken is versimpelt de werkelijkheid. De werkelijkheid is complex. Zo is het. Het is de uitdaging om niet zwart-wit en of/of te denken. Het draait erom dat je de verbinding kunt maken. Tussen dingen, terreinen, meningen, mensen die ogenschijnlijk ver van elkaar verwijderd zijn. De kunst is om samenhang te gaan zien in wat je buiten ziet en wat er binnen gebeurt. Het is niet eenvoudig, dat staat buiten kijf. Maar door te erkennen dat er geen verschil is tussen buiten en binnen, raakt de weg van de versimpeling afgesloten. Dan is de uitdaging om de samenhang tussen de dingen te zien. Wat je zult merken is dat die er altijd is. En dat die je op nieuwe, verfrissende denkbeelden zal brengen. En die verfrissende denkbeelden geven je mogelijkheden om tot nieuwe, verrassende antwoorden te komen. Zowel voor jezelf als voor de ander.
