Je leeft in een onzekere tijd. Veel staat op losse schroeven. Er zijn onduidelijkheden, donkere wolken, bedreigende boodschappen. Een crisistijd is met name angstig, omdat je niet weet wat je te wachten staat. Het onbekende boezemt je angst in. Je bent bezorgd dat je niet kunt blijven doen wat je tot nu toe deed. Realiseer je dat je op veel zaken geen invloed hebt. Het enige wat je kunt doen is jezelf in optimale conditie houden. Fysiek en geestelijk. Als je angstig bent, heb je een natuurlijke reflex. Mogelijk schiet je in de actiemodus en ga je fiks aan de slag. Door in actie te blijven hoef je dat wat er speelt niet onder ogen te zien. Je probeert grip te houden door in actie te zijn en te blijven. Mogelijk val je stil, word je passief en kom je tot niets. Je trekt je terug in jezelf. Je maakt jezelf in feite kleiner en je wilt je – onbewust – gedeisd houden tot de storm over is. Je geeft de regie uit handen en je voelt niet vanbinnen dat jij invloed kunt uitoefenen. Beide ‘overlevingsmechanismen’ zijn weinig effectief. De uitdaging is om in crisissituaties juist dat te doen wat je van nature niet doet. Heb je de neiging om in actie te schieten om zodoende controle te houden, dan is stilstaan, reflecteren, overdenken waardevol. De crisis daagt je uit om stil te staan, te heroverwegen, je impulsen te beheersen. Doordenk waar je je energie in kunt en moet steken. Denk na wat slim is. Wat zet echt zoden aan de dijk. Heb je de neiging om je terug te trekken, om het over je heen te laten komen, dan is actie van belang. De crisis daagt je uit om jezelf aan te pakken. Om zelf er op uit te trekken. Om jezelf niet klein te maken. Je kunt de crisis waarin we nu zitten niet tackelen met je terugtrekken, diep nadenken, oplossingen verzinnen met je hoofd. Als je je van nature terugtrekt, zul je je juist in crisistijd naar buiten moeten richten. Laat zien dat je er bent. Trek je mond open. Laat van je horen. Laat zien wat je kunt, zodat je zelf ook blijft voelen waartoe je in staat bent. Voor de introverten ligt er de grote uitdaging om contact te blijven maken en te houden met de ander. Hoe werk jij aan je crisisbestendigheid?