Tijdens je opgroeien, je opvoeding word je recht gedaan maar onderga je ook onrecht. Als je recht wordt gedaan word je gezien, serieus genomen, word je gewaardeerd. Hierdoor wordt het constructieve positieve in jezelf geactiveerd. Je wordt gestimuleerd om het beste van jezelf te geven, neer te zetten. Dit maakt het mogelijk om de diverse (sociale, maatschappelijke) rollen die je vervult ook constructief vorm te geven. Je hebt de mogelijkheid, de kracht in je om te creëren maar die wordt makkelijker geactiveerd als je van jongs af aan rechtvaardig bent bejegend. Als je al jong met onrecht bent geconfronteerd, niet waardig bent behandeld, onvoldoende bent gezien, gehoord, dan is er een destructieve kracht in je die creëren en ontwikkelen bemoeilijkt. Deze kracht sluimert in je en is niet altijd zichtbaar, voelbaar. Je bent je er niet bewust van dat die er is. Deze negatieve kracht die zorgt dat je je gefrustreerd, boos, geminacht, niet gezien voelt, wordt “wakker” als je druk ervaart, je in een moeilijke situatie zet, je tegenvallers hebt. Deze negatieve, “vernietigende” kracht richt zich naar buiten, naar de ander toe. Die moet het ontgelden. De pijn van jouw oude zeer projecteer je op de ander. Deze destructieve kracht die verbonden is met je oud zeer geeft je het misplaatste gevoel dat je volledig in je recht staat om de ander “aan te pakken”. Je hebt dat recht natuurlijk niet. Je haalt voor je gevoel je recht maar dat heeft met je verleden te maken en niet met het heden. Oud zeer kan niet worden opgelost, vereffend door een ander, de onschuldige te confronteren met jouw destructieve kracht. Als je destructieve kracht tevoorschijn komt, zo op het oog “vanwege” de ander, dan is het een krachtig signaal om het oude zeer onder de ogen te zien en te werken aan je zelfbevestiging, zelfwaardering en zelfvertrouwen.
