Misschien herken je het wel: je bent aan het malen en je denken komt langzamerhand vast te zitten. Je zit in een negatieve gedachtespiraal en dat geeft gevoelens als wanhoop, verdriet, jaloezie, haat, teleurstelling vrij spel. Je ziet geen ander perspectief, je ziet geen lichtpuntje. Het hoopgevende is dat er in ons innerlijk altijd licht is, hoewel dat soms overschaduwd wordt door onze stemming en door gebeurtenissen. Dit licht dat ons een andere kijk op onszelf, op de situatie geeft, kan alleen maar schijnen als je ervoor openstaat. Als je je niet meer verzet tegen de duisternis, als je je eraan overgeeft, kan het licht je bereiken. Dan kun je nieuw en fris kijken en komen er nieuwe mogelijkheden beschikbaar. Je kent misschien zelf wel de louterende ervaring van een moeilijke donkere tijd en een momentum in zo’n tijd waarin de schellen van je vertroebelde, verduisterde ogen vallen en je een nieuw toekomstperspectief krijgt. In een pikdonkere tijd kunnen wolken het licht – dat er altijd binnen en buiten ons is – aan ons zicht onttrekken. Maar dat betekent niet dat het er niet is.
