Wachten is niet zo eenvoudig. In het algemeen zijn wij in het Westen er niet goed in. Het is goed mogelijk dat je geneigd bent om het heden belangrijker te vinden dan de toekomst. Wat je wilt moet nu, en anders zeker straks. Soms is meteen aanpakken, doorpakken erg zinnig en levert het resultaten op. En kan het je ver brengen. Maar gebrek aan geduld, niet kunnen wachten is soms ook bijzonder vervelend. Voor jezelf en je omgeving. Als je wilt dat wat je nu denkt ook meteen uitgesproken, besproken moet worden, kan dat veel onrust geven. Omdat je het niet goed doordenkt, kan datgene wat je zegt niet voldragen zijn en verkeerd vallen bij de ander. Of foutief geïnterpreteerd worden. Je maakt dan meer kapot dan je lief is. Als datgene wat je wilt ook per ommegaande gedaan moet worden, kan dat bij de ander verkeerd vallen. Want dat jij ongeduldig bent wil niet zeggen dat de ander er klaar voor is. Die heeft een eigen planning, eigen prioriteiten en het is goed mogelijk dat wat jij wilt daar niet in past. Wachten heeft voordelen. Je hebt tijd om je te bezinnen. Je hebt tijd om je te bedenken, om zaken nog eens te doordenken. Je kunt de tijd nemen om na te denken hoe je een boodschap zorgvuldig kunt verwoorden en goed kunt brengen. En het wachten zorgt ervoor dat je kunt verlangen en kunt ‘uitkijken naar’. Doordat je wacht, hecht je meer waarde aan datgene wat komen gaat. Het is een uitdaging om wachten tot een persoonlijk ontwikkeldoel te verheffen. En nieuwsgierig te zijn wat dat je oplevert.
