Je kent het misschien wel: je hebt grote plannen, goede voornemens, mooie ideeën, maar je krijgt ze niet gerealiseerd. Misschien ben je teleurgesteld in jezelf, verwijt je jezelf zaken. In onze samenleving word je voorgespiegeld dat alles meteen goed moet gaan, dat je datgene wat je wilt ook kunt realiseren als je er maar voor gaat. Hierin zit de impliciete opvatting dat als het niet (volledig) lukt wat je wilt, er aan jou iets mankeert, je niet goed genoeg bent, je gefaald hebt. Het is de vraag of deze gedachtegang wel klopt, of ie wel realistisch is. Zou het niet zo kunnen zijn dat je wensen niet (volledig) realiseren, je dromen niet helemaal kunnen waarmaken, noem het falen, gewoon bij het leven hoort? Dat mens-zijn betekent dat je niet perfect bent, dat struggelen bij tijd en wijle er gewoon bij hoort? Dat faalmomenten – als je het zo zwaar zo willen benoemen – heel gewoon zijn? Laat je niet wijs maken dat je een loser bent als je niet alles kunt realiseren wat je voor ogen hebt. Geloof niet dat je faalt als je geen topbaan en niet de mooiste partner van de wereld hebt. Dat zijn valse illusies die ervoor zorgen dat het zaad van de ontevredenheid in je gezaaid wordt!
