Kun je je zelf aanleren dat een fout maken geen punt is? Kun je jezelf ertoe brengen dat je geen enkele fout zult ontkennen? Kun je met jezelf afspreken dat je van iedere fout wilt leren? Wil je zo ver komen dat je overal en het maakt niet uit in welk gezelschap openlijk en ruiterlijk je fouten wilt bekennen? Als mens ben je feilbaar en kan het niet anders dan dat je fouten maakt. Dat is part of life. Het is lastig als je iemand bent die zich schaamt voor haar/zijn fouten. Het is jammer als je het moeilijk vindt om (aan jezelf) te erkennen dat je iets niet goed hebt gedaan. Want ontkennen en niet willen erkennen maakt dat je niet openstaat voor nieuwe (leer)ervaringen en gewoon doorgaat. Als je erkent dat je iets fout hebt gedaan, kun je informatie ontvangen hoe iets anders of beter kan. Je zet jezelf dus in feite op achterstand als je je fouten niet kunt en wilt zien. Pas ook op met het relativeren van je fout, want ook dan kun je jezelf een rad voor ogen draaien en kun je tot de ongewenste conclusie komen dat het wel meevalt en dat het de volgende keer ‘vanzelf’ wel goed komt. Wees eerlijk naar jezelf en onderzoek wat er mis ging en bekijk (samen met de ander) wat je ervan kunt leren en wat dat betekent voor de volgende keer. Realiseer je ook dat als je je fout niet wilt erkennen of zelfs ontkent, de ander vaak heel goed weet dat je een fout hebt gemaakt. En je zult bij de ander in waarde dalen als die merkt dat je je fout niet kunt en wilt erkennen. De ander zal het als een zwakte zien en je zult in zijn/haar achting dalen.
