Bij echt lastige kwesties is het weinig zinvol om te discussiëren, te debatteren, omdat dit de tegenstellingen, de verschillen uitvergroot. Dat brengt je niet verder. Discussies en debatten worden al snel een krachtmeting en dan gaat het niet om elkaar versterken, maar om elkaar verzwakken. Het gaat dan om winnen of verliezen in plaats van afstemmen en begrijpen. En dit soort interactie brengt een verstandig antwoord, een oplossing, een gemeenschappelijke mening niet dichterbij. Zinvoller en constructiever is om met de ander mee te denken. Je benut jouw ervaringen en intelligentie om de ander verder te helpen. De insteek is dan niet hoe overtuig ik de ander van mijn gelijk, maar: hoe stem ik mij af op de ander, hoe sluit ik aan bij de ander en wat kan ik bijdragen om de mening, de overtuiging van de ander te verstevigen, te bekrachtigen? Het interessante is dat als je dat werkelijk gaat doen, de ander open gaat staan voor dat wat je zegt. En dan is het heel goed mogelijk dat het contact wat daardoor ontstaat ervoor zorgt dat de ander ook geïnteresseerd is in wat jij te zeggen hebt. De openheid die er ontstaat omdat jij openstaat, zorgt voor ontvankelijkheid bij de ander. En openheid van de ander is noodzakelijk om te zorgen dat hij/zij openstaat voor dat wat jij te zeggen hebt. Als je eerst gaat zenden zonder dat je open hebt gestaan voor de visie van de ander, hoe meer kans dat je in een strijd verwikkeld raakt. En hoe geringer de kans dat je jouw kant van de zaak aan de ander kunt overbrengen.
