De laatste tijd is er veel aandacht voor de zgn. graaicultuur. Graaien houdt in dat mensen hun eigen (financiële) belang nastreven zonder om te kijken naar de belangen van de ander. Er is in toenemende mate een afkeer van mensen die zich buitenproportioneel verrijken, in welke vorm dan ook. De neiging is om met name te focussen op mensen die een boegbeeldpositie hebben. CEO’s, directeuren, bestuurders, voorzitters etc. krijgen de kritiek over zich heen en worden soms zelfs verguisd, weggehoond. Maar is dat wel helemaal eerlijk? Zijn we de afgelopen jaren allemaal niet meer gaan ‘graaien’? En het graaien kent dan verschillende gezichten. Graaien uit zich niet alleen in het innen van bovenmatige financiële vergoedingen, maar ook in andere vormen. Onder het mom van ‘je moet geen dief zijn van je eigen portemonnee’ of ‘ik moet goed voor mezelf zorgen’, ben je zelf misschien ook aan het graaien (geweest). Strijden voor hoge afkoopsommen als je ontslagen wordt. Je huis met een buitenproportionele winst proberen te verkopen. In een land waar mensen arm zijn onderhandelen tot je nog maar een heel lage prijs hoeft te betalen voor een artikel. Zaken bij de verzekering declareren die je niet werkelijk bent verloren of die niet echt zijn gestolen. Illegaal muziek downloaden zonder dat je de officiële rechten betaalt. Voorbeelden te over. Misschien moeten we eerlijk zijn naar onszelf en constateren dat niet alleen zij in een boegbeeldpositie, maar ook wij zelf besmet zijn met de graaicultuur. Onbewust en ongewild doen we het op onze geheel eigen manier. Laten we eens in de spiegel kijken voordat we gaan klagen over de ander.
