Er zijn bijzonder weinig mensen die ervoor durven uit te komen dat ze doodnormaal, heel gewoon zijn. En toch zijn de meesten van ons dat! De meeste mensen zijn niet buitengewoon mooi, zijn gemiddeld intelligent, hebben een gewoon huis, een normaal inkomen etc. Niks bijzonders toch? Toch blijken veel mensen daar geen genoegen mee te nemen. Het lijkt wel of steeds meer mensen geen genoegen kunnen nemen met doodnormaal zijn, met een gewoon leven. Als je kinderen vraagt hoe ze willen dat hun leven er later uitziet, dan wil een groot deel beroemd worden. In de schijnwerpers staan, veel geld, veel van de wereld zien. Ook jongeren willen geen normaal leven. Ook zij ambiëren managementfuncties, spannend werk en een mooie en getalenteerde partner. Het gemiddelde, het gewone is niet voldoende en als dat wel het geval is in je leven, dan hoor je tot de categorie ‘losers’. En wees eens eerlijk, daar wil je toch niet bij horen?! De idealen en dromen van kinderen en jongeren zijn een signaal van een groter iets: een verlangen om geen familie te zijn van familie Doorsnee, maar om bijzonder en uniek te zijn. Uniek zijn we allemaal, bijzonder niet. Om niet met de keiharde realiteit geconfronteerd te worden, maken we onszelf mooier, unieker en bijzonderder dan we zijn. We draaien onszelf een rad voor de ogen en we houden daarmee ook de ander graag voor de gek. We vinden onze eigen gedachten en ideeën beter dan die van een ander. Ook is onze mening beter doordacht en onze visie houdbaarder dan die van een ander. We hebben een mooier en nobeler karakter dan menigeen en we maken betere keuzes. Kortom: we klagen niet over onszelf en hebben het eerlijkheidshalve niet zo slecht met onszelf getroffen. Zeker niet als we onszelf vergelijken met een ander. Jammer dat we over het hoofd zien dat we ook bijzonder goed zijn in zelfbedrog. En dat we als we eerlijk naar onszelf kijken, echt op veel terreinen niet boven de middenmoot uitsteken. Maar ja, dan zijn we wel erg eerlijk. En dat eerlijk zijn over hoe gewoon we eigenlijk zijn, dat is ongewoon in onze samenleving. Laten we het simpel houden en eerlijk zijn. Dat scheelt stress, overspannenheid, hoge bloeddruk en burn-out. We zijn gewoon en minder bijzonder en minder begaafd dan in onze fantasieën. Dat onder ogen zien en accepteren kan een weldadige rust over ons brengen!
