Het spreekwoord ‘het kind met het badwater weggooien’ houdt in dat goede dingen tegelijk met de slechte dingen weg worden gedaan. Dit heel oude gezegde gaat over een fenomeen dat ook nu nog op veel terreinen plaatsvindt. Iets loopt niet goed (genoeg), er kleven nadelen aan een bepaald systeem, iemand heeft niet alle kennis en kwaliteiten die nodig zijn en er wordt snel een besluit genomen: overstappen op een ander product, zoeken naar een andere persoon. Er wordt gefocust op wat niet goed gaat; dat wordt groot gemaakt. Er wordt over het hoofd gezien wat goed gaat, wat wel werkt. De waarde van datgene wat goed is en wel werkt wordt gebagatelliseerd. Weet wat je doet als je een rigoureus besluit neemt. Dit geldt met name voor zaken die al lang bestaan en waar je de waarde niet (meer) van ziet. Of van relaties waarin de sleur terecht is gekomen of waarin de irritaties de boventoon zijn gaan voeren. Is het echt een goed idee om iets volledig over boord te doen? Schiet het echt op om van iemand afscheid te nemen? Is het niet mogelijk om zaken te behouden? Kun je je verwachtingen ten opzichte van de ander niet bijstellen? Doordenk en doorvoel goed wat je doet voor je achter iets (wat er al lang is) een punt zet. Door de waarde van wat het in zich draagt niet te erkennen, kun je meer kapot maken dan je lief is.
