De pijn die je oploopt door een ruzie gaande te houden en het zoeken van je eigen gelijk is soms groter dan de eigenlijke oorzaak van het conflict. Het kan zijn dat je een conflict laat ontaarden en dat er een moment komt dat het onoplosbaar lijkt. Je bent eerder geneigd de ander te kwetsen dan een initiatief te nemen tot een gesprek waarin je zoekt naar overbrugging en toenadering. Je behoefte aan genoegdoening, wraak, aan je eigen gelijk, zijn blijkbaar. Belangrijker dan een constructieve en duurzame oplossing. Wanneer je (in het verleden) tekort bent gedaan of je gekwetst bent, groeit je behoefte aan erkenning. Iedere frictie, ieder conflict raakt dan aan een diepere laag: ben ik van belang, doe ik ertoe? Je conflict zorgt ervoor dat je voelt dat je moet vechten voor je eigen (levens)ruimte, voor je plaats. Je verlangen naar eigenwaarde, naar je ruimte verandert door het conflict in een beklemmende situatie waar wantrouwen en angst leidend worden. Je wantrouwen en angst leiden helaas tot niets. Alleen tot isolement en het gevoel van miskenning. Je bent in feite in het heden twee conflicten aan het uitvechten: het actuele conflict en een conflict wat uit een ver verleden stamt. Als je dit ervaart ligt er een grote uitdaging. De grote uitdaging om dat te doen wat je van nature niet wilt (doen). Om uit een conflict te komen zul je je natuurlijke, oude reflexen moeten negeren. Door niet te luisteren naar je angst en je wantrouwen en het contact met de ander aan te gaan creëer je de ruimte die je onbewust wilt. Als je de eerste stap zet en aangeeft dat je een gesprek wilt is het spannend wat er gaat komen. Vul niet op voorhand in wat de ander zal gaan doen, zal zeggen, dan blokkeer je jezelf. Het geeft kracht dat je zelf uit je slachtofferpositie stapt en de regie pakt. Vraag de ruimte om je verhaal te doen. Je zult verbaasd zijn, maar in de meeste gevallen zal de ander je die ruimte geven. Vertel wat je pijn, verdriet doet. Afhankelijk van de zwaarte van je conflict zul je zien dat de ander bereid is te luisteren en doorbreek je de vicieuze cirkel van jezelf als slachtoffer en de ander als dader te zien. Door in het heden niet in een conflict te stappen ben je op een onbewust niveau het “oude zeer” aan het verwerken.
