Je bent omgeven door relaties. Je hebt een verbinding met de ander nodig om te (over)leven. Juist in relatie met de ander leer je jezelf kennen. In iedere relatie is het nodig dat er een balans is tussen geven en ontvangen. Ik doe iets voor jou – jij doet iets voor mij. De aandacht die je geeft en die je ontvangt, bepaalt hoe je een relatie ervaart. De balans van geven en ontvangen bepaalt de kwaliteit en de duurzaamheid van een relatie. Dat geven gaat natuurlijk niet alleen om materiële zaken, maar uiteindelijk juist om immateriële aangelegenheden, zoals aandacht, waardering etc. Het is goed mogelijk dat er tijdelijk geen balans is in het geven en ontvangen. Door ziekte, problemen, afwezigheid enz. Dat hoeft geen probleem te zijn. Op langere termijn is evenwicht echter nodig om de gelijkwaardigheid en de tevredenheid in een relatie op peil te houden. Niet elke relatie is gezond en heilzaam. Als een relatie niet lekker loopt, is het goed om te checken hoe het zit in die relatie met de balans tussen geven en ontvangen. Wat geef jij de ander en op welke manier? Sluit wat je geeft aan bij wat de ander nodig heeft? Wat geeft de ander en op welke manier? Als je vindt dat de ander weinig geeft, vraag je dan af of die soms op een voor jou onherkenbare manier aan je geeft. Soms kan het zijn dat je het geven van de ander niet herkent. Misschien wuif je een complimentje wel weg. Of sla je een aanbod tot hulp af? En onderken je niet dat dat een manier van geven is voor de ander. Mogelijk ben je veeleisend en liggen je wensen en verwachtingen hoog? Als je na reflectie constateert dat de ander niet wil of kan geven wat jij nodig hebt, vraag je dan af of de relatie het voor jou waard is om voort te zetten. En in welke vorm. Mogelijk moet je je verwachtingen wat bijstellen. Misschien kun je de relatie op een andere, minder intensieve manier voortzetten. Wellicht spelen er ook andere zaken en kan het zijn dat je de relatie helemaal niet moet willen voortzetten.
