Het kan zijn dat je in jouw beleving zoiets pijnlijk is aangedaan dat je niet vergeven wilt. Je kunt of wilt je trots, woede, verongelijktheid niet opzijzetten. Het lastige is dat als je niet vergeeft, je onbewust, ongemerkt in de overlevingsmodus gaat. Deze modus zet je aan om je pijn niet te hoeven voelen. Dat lijkt een slimme oplossing. Het is in de praktijk een ‘oplossing’ met de nodige negatieve gevolgen. Want als je in deze modus zit, ben je niet jezelf en leef je niet vanuit jezelf. Je keuzes worden niet in vrijheid genomen, want de wrok en angst die in je zijn beïnvloeden je acties en je keuzes. Je overlevingsmodus zorgt ervoor dat je niet vanuit kracht handelt. Je doet jezelf en je ander geen recht. Als je in staat bent om te vergeven, wat best wel wat van je kan vergen, kun je weer zelf aan het stuur zitten. Je kunt zelf weer richting geven aan je leven en vanuit je eigen behoeften en wensen opereren. Dat maakt je leven vrijer en gemakkelijker. Als je in de overlevingsmodus zit, zit je niet aan het stuur van je eigen (gevoels)leven en kun je niet echt de dingen doen die bij jouw wensen en verlangens passen. Vergeven van jezelf en de ander is de sleutel om van overleven naar leven te komen.
Ik zit zelf ook in een overlevingsmodus volgens mij en ik heb alles van mij af laten glijden door te vergeven, maar vergeten doe ik niet. Ik denk als ik volgende week hopelijk meer van de dokter weet, wel uit deze stand te komen. Oi ben ervan overtuigd dat alleen je lichaam ook in overlevingsstand kan staan en je geestelijk wel verder ben. We gaan het zien binnenkort, als ik eindelijk uit een echte droom gehaald ga worden en op die manier alle laatste stress die in mij zit van mij af gaat vallen als ik nu eindelijk na anderhalf jaar verder geholpen Word. Ik ben mentaal veel sterker geworden dan ik eerst was, door niet gehoord of gevoeld te worden en nu eindelijk echt voor mezelf op te komen. Ik veel nare dingen bewust meegemaakt en onbewust heeft dat nu wel zijn plaats, maar dit voelt anders en wil best naderhand nog laten weten hier hoe die ervaring is en misschien anderen weer ermee kan helpen. Dat ik een gelukkige jongen Word weet ik zeker nu in mijn onderbewustzijn, maar in het bewustzijn nu ben ik dar nog niet maar dat komt snel naar buiten mijn innerlijke ik die ik heb gevonden en dat heeft te maken omdat je lichaam en geest samen moeten zijn zoals dat nu niet is wat te zien is met lopen.