Er komt van alles in je leven voorbij waar je niet blij van wordt. Waar je mogelijk mee worstelt. Wat je mogelijk oneerlijk vindt. Wat er mogelijk voor zorgt dat je je verwachtingen en doelen moet bijstellen. Het is de kunst om je in je lot te schikken. Dat te accepteren waar je geen vat of invloed op hebt en wat bitter of zwaar is. Je lot aanvaarden kan klinken als een dooddoener als je ervaart dat je lot zwaar is. Als je vindt dat je onevenredig zwaar wordt belast. Je kunt er boos om worden als een ander je dit ‘advies’ geeft. Maar als je energie wilt overhouden en wilt genieten van het leven, dan zit er niets anders op. Als je je niet schikt, als je je lot niet kunt/wilt accepteren, heb je een dubbele last te dragen. Je lot en je woede, je onvrede, je bitterheid etc. die door je non-acceptatie tevoorschijn komt. Het is verstandig om je lot te accepteren. Klagen, zeuren, piekeren over – waarom ik?? – kost energie en levert niets op. Je kunt je probleem ook ‘oplossen’ door de oorzaak en/of de oplossing buiten jezelf te leggen. Een volstrekt heilloze route. Je hoeft je lot niet te accepteren want de ander moet iets doen. Je veroordeelt of bekritiseert de ander, omdat die niet doet wat je verwacht of wat je wilt. Dit gaat vaak samen met het veroordelen en bekritiseren van de ander, die volgens jou je probleem veroorzaakt of verergert. Dit externaliseren van je probleem lost niets op, integendeel. Door de oplossing van je probleem buiten jezelf te leggen, voed je in feite je gevoelens van machteloosheid. Je geeft de regie uit handen. Je maakt de ander – die niet zal doen wat jij wilt – tot een vijand die je moet bestrijden, waardoor je de onderlinge verhoudingen onnodig op scherp stelt en ingewikkeld maakt. In plaats van dat de ander je helpt – wat je in feite hoopt – zal hij/zij je ontlopen vanwege je boosheid, je bitterheid, je pijn. Kijk wat je zelf kunt doen aan je situatie. Vraag de ander om hulp als je die nodig hebt en aanvaard wat niet te veranderen valt.
