Je situatie accepteren zoals die nu is lijkt statisch en weinig op ontwikkeling gericht. Je komt toch immers vooruit omdat je wilt dat er iets verandert. Maar het interessante is dat beide zaken naast elkaar kunnen bestaan. Het ene sluit het andere niet uit. Als je het heden accepteert, betekent dat niet dat je geen behoeftes hebt om zaken te veranderen. De uitdaging is dat je het op dit moment niet belangrijk vindt wat de concrete uitkomsten zijn van de verandering die je wenst. Het intrigerende is dat, omdat je de situatie zoals die nu is accepteert, je energie vrijmaakt om te leren en te ontwikkelen. Door je open houding en je open geest kun je openstaan voor nieuwe impulsen. Je creatieve vermogens kunnen alleen tevoorschijn komen als je ontvankelijk bent. En ontvankelijkheid is er alleen als je de situatie accepteert zoals die is. Je veranderingsvermogen is het grootst als je dat wat je nu ervaart, hebt, voelt, volledig accepteert. Een interessante paradox!
