Helaas (of gelukkig?) mogen we zelf ontdekken wat leven inhoudt. Wil je een waardig en respectvol leven kunnen leiden dan is het fijn als je de levenslessen van een ander hoort. Mogelijk kun je daar iets uit leren, iets van benutten. Een ander die mogelijk ouder is dan jij, die meer heeft meegemaakt. Je leert het meeste van iemand die volstrekt eerlijk en oprecht is over zijn/haar aarzelingen, blunders, vergissingen, schaamte en angsten. Als iemand in staat is om zonder gêne eerlijk te zijn over moeilijke periodes in het leven en lastige zaken, creëert dat een zeker respect. Je respecteert iemand die dat doet omdat die eerlijkheid over de ‘downs’ en de dalen hem/haar meer mens maken en het jezelf ook dichter bij je eigen mens-zijn brengen. Iemand die eerlijk is over zijn/haar zwakheden, schaduwkanten en tegenvallers toont kwetsbaarheid en is daardoor enorm krachtig. Degene die het aandurft om de minder aangename of moeizame dingen uit het eigen leven met de ander te delen zonder in slachtofferschap te vervallen en gewoon te delen wat het leven brengt en wat daaruit geleerd is, zal kracht uit dat delen ontwikkelen. Want als je al wat langer leeft, weet je dat de onaangenaamheden of handicaps in welke gedaante dan ook geen fouten zijn. En dat beperkingen, tegenvallers doodgewoon bij het normale leven horen. Als je denkt dat dat niet zo is, wordt je leven een levenslang gevecht.
