Je bent misschien gewend om hulp van buitenaf te verwachten als je een vraag of een probleem hebt. Je gaat er misschien heel onbewust van uit dat de oplossing buiten jezelf ligt. Je kampt met een vraag, een probleem en je eerste reflex is dat je kijkt wie dit probleem kan oplossen, wie de vraag kan beantwoorden, wie hulpbronnen heeft om je hulp te bieden. Maar het interessante is dat er geen persoonlijk vraagstuk is waarvan de oplossing buiten jezelf ligt. Als je denkt dat er een oplossing buiten jezelf is en dat je een ander of iets anders buiten jezelf nodig hebt om verder te kunnen, kan het niet echt een passende oplossing zijn. Je bent immers van de ander afhankelijk om verder te kunnen. En die afhankelijkheid zorgt ervoor dat de oplossing van buitenaf nooit op jouw lijf gesneden kan zijn. Want deze komt voort uit de belevingswereld van de ander. En die ander kan nooit precies weten wat je nodig hebt, wat bij je past. Kun je de gedachte aannemen dat je alle mogelijkheden in je hebt om elk probleem dat op je bordje komt op te lossen met de kennis, vaardigheden en mogelijkheden die jij hebt? Dat het niet nodig is om je probleem of vraag zo spoedig mogelijk over te dragen aan een ander of een instantie? Natuurlijk kun je de ander vragen om mee te denken, zodat je inspiratie op kunt doen en nieuwe inzichten kunt krijgen om je vraagstuk zelf aan te pakken. Omarm de gedachte dat je je eigen problemen kunt oplossen. En dat de oplossing die uit jezelf komt – mogelijk nadat je een ander hebt geraadpleegd – altijd de beste oplossing voor jou is. Want hij komt uit jezelf. Het vertrouwen dat je op alles een (persoonlijk) antwoord hebt, kan je de rust geven dat je ieder vraagstuk dat op je pad komt kunt hanteren.
