Je verantwoordelijkheid nemen heeft niets te maken met een zware last op je nemen. Niets met wetten of met plichten. Het Engelse woord responsibility geeft volgens mij precies aan wat de essentie is van je verantwoordelijkheid pakken. Het woord geeft aan dat je de mogelijkheid in je hebt om antwoord te geven, om te reageren. Op alles wat zich aandient. Op alle uitdagingen die er zijn. Op alle problemen die op je pad komen. Op alle terreinen. In alle relaties. Je hebt te allen tijde de mogelijkheid om je eigen unieke antwoord te geven. Dat is je verantwoordelijkheid nemen. Het wil niet zeggen dat je stante pede weet wat het antwoord is. Het kan zijn dat je, als je gevraagd wordt om een antwoord te geven op een situatie, geagiteerd of nerveus wordt. Of je voelt de angst om je hart slaan. Je voelt je onzeker worden. Dit ontslaat je er niet van om antwoord te geven. Al deze – natuurlijke – reacties zijn een vluchtweg van je geest om je zelf te verontschuldigen. Sta jezelf niet toe om hierin mee te gaan. Ga ervan uit dat je een uniek antwoord hebt in iedere situatie, maar dat die alleen nu even nog niet beschikbaar is. Neem je tijd en je rust en reflecteer wat er aan de hand is. Wat gaat er door je heen? Wat zijn je gedachten? En sta jezelf niet toe om bang te worden of angstig te zijn. Dat werkt letterlijk en figuurlijk verlammend. Sta jezelf niet toe dat je gegijzeld worden door je eigen angsten of zorgen. Langzamerhand zul je voelen dat je weer grond onder je voeten krijgt en dat je weet wat je antwoord is. Heel apart, maar voorbij je zorg, je angst zit jouw unieke antwoord te wachten om tevoorschijn te kunnen komen.
