Je kunt last hebben van pijnlijke gebeurtenissen in je leven. De herinneringen aan deze gebeurtenissen kunnen een zodanige rol in je leven spelen dat ze je blokkeren om echt (verder) te leven. Herinneringen zijn echter geen feiten. Je kleurt je herinneringen. En dat proces van inkleuren kan volledig onbewust verlopen. Alles wat je ooit hebt meegemaakt ligt in je opgeslagen. In je geheugen. Soms moet je diep graven om een gebeurtenis omhoog te halen. Soms komt een herinnering ’vanzelf’ weer omhoog. Door een geluid, geur, beeld, ontmoeting. Dan kun je verbaasd zijn dat iets wat je dacht vergeten te zijn toch nog in je aanwezig is. Je slaat je herinneringen niet willekeurig op. Je brengt op een onbewust niveau ordening en systematiek in je herinneringen. Datgene wat je hebt meegemaakt kan alleen opgeslagen worden als je er een ’verhaal’ van hebt gemaakt. Alleen dan kun je zaken onthouden en kun je datgene wat je hebt meegemaakt met de ander delen. En kun je van wat je meegemaakt hebt leren. Het opmerkelijke is dat als we herinneringen ophalen, we er op dat moment zelf iets aan toevoegen. Iets wat op dat moment aan de orde, relevant is. In feite geven we er een nieuwe kleur aan. Welke kleur heeft te maken met onze gemoedstoestand, waar we zijn en met wie we het delen. Dit gegeven is best belangrijk. Als je je herinneringen een kleur geeft en je je dat bewust bent, kun je je ook positief inzetten. Je bent dus in staat om bijvoorbeeld lastige, pijnlijke gebeurtenissen en de herinneringen daaraan te transformeren. Dit kan door jezelf de vraag te stellen of er een positief effect te benoemen is die is voort gekomen uit deze negatieve gebeurtenis. Met andere woorden: is datgene wat gebeurt echt alleen honderd procent negatief te betitelen? Welk inzicht heeft het opgeleverd, waar je nu nog baat bij hebt? Welke les heb je geleerd, die je nu nog steeds kunt benutten? Welke vaardigheid heeft een ‘trigger’ gehad? Als je in staat bent om positieve aspecten te filteren uit iets wat an sich verdrietig, pijnlijk, ingrijpend of schaamtevol is, transformeert hiermee direct je herinnering. Als je last hebt van pijnlijke herinneringen die nog steeds in het heden doorwerken, dringt de vraag zich aan je op of je ervoor openstaat om deze herinnering te herschrijven. Dit betekent niet dat je gaat goedpraten wat niet goed te praten valt. Het betekent niet dat je bagatelliseert wat wel degelijk ingrijpend of pijnlijk is. Het betekent niet dat je iets mooier maakt dan het is. Nee, het is zoals het is. Maar als de herinnering je blokkeert om voluit je leven te leven, kun je een stap vooruit zetten door de positieve vruchten van de gebeurtenis in het licht te zetten.
