Je leeft in een complexe maatschappij, samenleving. Die maatschappij laat zich moeilijk omschrijven of vangen in woorden, typeringen, categorieën etc. Je wordt gevraagd om snel te bewegen of voortijdig in te spelen en waar mogelijk je aan te passen. Je krijgt de hele dag door informatie. Via allerlei kanalen, op velerlei manieren. Zelfs zonder dat je je het bewust bent. Mogelijk veronderstel je dat je zoveel mogelijk informatie tot je moet nemen om de complexe samenleving bij te benen. Je bent anders bang dat je belangrijke informatie mist. En dat je daardoor misschien buitenspel komt te staan. Je merkt dat hoe meer je weet, hoe meer je je bewust wordt hoe weinig je weet. En hoe vaker het voorkomt dat je aarzelt of twijfelt, omdat je over zoveel informatie beschikt dat je niet meer weet wat nu een goed antwoord of een juiste keuze is. Er is immers zoveel te zeggen voor het een, maar ook zoveel voor het andere. En heel veel dingen zijn onbekend. En je snapt ook lang (nog) niet alles! Je realiseren dat je veel nog niet weet en soms zelfs daadwerkelijk het antwoord nog niet weten, is lastig. Het is onplezierig omdat je graag iets wilt weten, wilt begrijpen, snappen wat er gezegd wordt. Je weet dat je pas rustig wordt als je het gevoel hebt dat je het snapt. Dan heb je er grip op, denk je. Juist in complexe situaties waarin verschillende vragen spelen en er verschillende gelaagdheden zijn, is het noodzakelijk je ‘niet weten’ warm te verwelkomen. Schrik er niet van, maar word er blij van. Juist door te onderkennen en openlijk te erkennen dat je het niet begrijpt, dat je het antwoord niet weet, word je ontvankelijk. En je ontvankelijkheid is het enige wat je verder brengt. Door je ontvankelijkheid realiseer je je dat je verder moet kijken dan jezelf, dan je eigen omgeving. Je zult open moeten staan voor nieuwe (kennis)bronnen, voor andere perspectieven. Je zult vanuit een zekere nederigheid bij anderen moeten aankloppen. En vragen om hulp, advies, steun. En juist doordat je gedwongen wordt nieuwe wegen in te slaan, nieuwe verbindingen aan te gaan, kom je op nieuwe oplossingen, nieuwe antwoorden. En kom je van ‘niet weten’ naar weten.