Je komt in je leven allerlei mensen tegen. Mensen die je waardeert, respecteert, misschien zelfs liefhebt. Je komt ook mensen tegen wier gedrag je niet begrijpt, die je schofferen, die je schade berokkenen, die je aversie oproepen. Je hoeft aanstootgevend, respectloos gedrag niet te vergoelijken, te respecteren. Wel is de vraag of je goed kijkt en of er echt gebeurt wat jij denkt dat er gebeurt. Als de ander geheel anders is ben je geneigd om gedrag, wat voor jou niet gebruikelijk is, als dom, slecht, ongepast te zien. Maar is dat ook zo in de mate waarin jij het ziet? Kun je ook andere kanten van de ander zien die je waardeert? En kun je die erkennen, benoemen? Kun je daarover een compliment geven, zodat de ander bekrachtigd wordt? Wat is de reden dat je de ander wel als verantwoordelijk ziet voor zijn/haar ’slechte’ houding en gedrag en geen erkenning geeft voor waar de kracht ligt van de ander? Complimenten, erkenning voor goed gedrag stimuleren meer dan het bekritiseren van ’slecht’ gedrag. De keuze is aan jou welk effect je bij de ander teweeg wilt brengen.
