Het is mogelijk dat je zonder dat je het weet met de voet op de rem leeft. Je leeft niet voluit, maar je houdt je – onbewust – altijd in. Als je niet voluit leeft, blijf je plannen maken, dromen zonder dat er iets gebeurt. Je zet je ideeën niet om in daden, je blijft erin hangen. Echt voor iets gaan is ook best eng. Je kunt jezelf, je eigen onvermogen, beperkingen tegenkomen. Datgene wat je wilt kan mislukken. Er kan iets misgaan. Je kunt teleurgesteld worden of de ander teleurstellen. Als je eindeloos toeschouwer blijft of blijft aarzelen en tobt of het een goed plan is of niet, kun je er bijna zeker van zijn dat je het niet doet. Je gaat niet over de lijn. En je zult dan nooit weten of je iets kunt of niet en hoe het uitpakt als je wel springt. Je kunt er ook voor kiezen voluit te leven. En te springen en te zien wat je tegenkomt. Als je toeschouwer blijft en blijft hangen in je twijfels, je aarzelingen, je overdenkingen, zul je niet echt functioneren, laat staan floreren. Maar als je ervoor kiest de uitdagingen die je tegenkomt aan te gaan, of sterker nog op te zoeken of te creëren, zul je verbaasd zijn wat eruit je komt. Dan gaat het pas echt stromen. Wordt van observator participant.
