Je leven gaat niet altijd over rozen. Er zijn lastige, moeilijke situaties en gebeurtenissen. Die kun je niet voorkomen. Er zijn doelen die je niet kunt halen. Er zijn verwachtingen die niet uitkomen. Je maakt onherstelbare fouten. Je krijgt te maken met lijden. Met tegenwerking. Met onrechtvaardigheid. Met tegenslag. Als je dit als een gegeven ziet en accepteert dat je lijden niet kunt voorkomen, zet je de stap die nodig is om je leven hanteerbaar te maken. Het is belangrijk dat je openstaat voor veranderingen, ook als die voor jou negatief of in eerste instantie onverteerbaar zijn. Als je openstaat voor veranderingen, ze open en nieuwsgierig tegemoet treedt, kun je ze sneller integreren in je leven. Je verliest geen tijd en energie in het ontkennen, bestrijden van de situatie. Je weet dat weerstand verloren energie is en je op achterstand zet. En je zult merken dat in je veranderde situatie weer nieuwe uitdagingen en ervaringen te beleven zijn. Als je terugblikt in boosheid of bitterheid of nog frustratie voelt, is er werk aan de winkel. Zie de feiten onder ogen. Het is gebeurd en je kunt er lessen uit trekken. Accepteer dat je leven is gegaan zoals het is gegaan, dan geef je je over. Dat verandert wie je bent. Je blijft dan niet hangen in negatieve emoties over jezelf, de ander. Als je doorgaat – ondanks en dankzij alles wat je tegenkomt in je leven – is de uitkomst dat je gelukkig wordt, bent en blijft. Los daarvan moet je onder ogen zien dat je niet het middelpunt, het centrum van de wereld bent. De ander is er ook. En is net zo belangrijk als jij. Je kunt niet zonder de ander. Hoe lastig de ander soms ook is. Zonder wezenlijk contact met de ander kun je niet gelukkig worden. De ontmoeting met de ander geeft verbondenheid, herkenning en erkenning. Dat maakt gelukkig.
