Als je terugkijkt naar de afgelopen jaren zie je dat ‘de samenleving’ de ene ideologie voor de andere inruilt. Wat eerst als de ultieme richting werd gepresenteerd, wordt enige tijd daarna afgedaan als ‘het werkt niet, het is tijd voor wat nieuws!’ Zo gaat het ook met denkwijzen en structuren. In feite laat het zien hoe graag je als mens wilt geloven dat de perfecte oplossing bestaat voor een probleem, een vraagstuk. Je houdt jezelf voor de gek. Er is geen perfecte maatschappijvisie, geen volmaakte (organisatie)structuur. Elke visie, iedere structuur heeft een schaduwzijde. Volmaaktheid, perfectie bestaat niet. Zou het niet vruchtbaarder zijn als je leeft vanuit het perspectief dat er geen perfecte oplossing, filosofie, levenswijze is en dat er meerdere systemen, oplossingen, visies naast elkaar kunnen bestaan? Je hoeft niet te kiezen voor een specifieke mening, levenswijze. Naar bevind van zaken, afhankelijk van de situatie kun je voor een andere mening, visie, levenswijze kiezen. Je kunt zelfs (onderdelen van ) visies met elkaar combineren en verbinden. Doet een dergelijke denk- en handelwijze niet veel meer recht aan hoe je diep van binnen bent?
