Als je het over schuldgevoel hebt dan heb je het over iets wat je niet goed hebt gedaan terwijl je je daarvan wel bewust was toen het speelde. Je hebt – al dan niet subtiele – signalen genegeerd. Je hebt bewust niet geluisterd, geen gehoor gegeven aan de oproep die er was. Je schuldig voelen is op zich nuttig omdat als je iets doet of nalaat wat niet in je waardepatroon past, je geweten gaat opspelen. En dan is het gegeven dat je je ongemakkelijk voelt een belangrijk signaal. Dat maakt je alert om te veranderen, om het een volgende keer beter te doen, anders aan te pakken. Meer te handelen volgens datgene wat voor jou belangrijk is. Als je je schuld onder ogen ziet, zonder jezelf te verontschuldigen, zonder externe factoren de schuld te geven, zonder verzachtende omstandigheden aan te voeren kun je verder. Verandering is alleen mogelijk als je je schuld echt doorvoelt hebt. Je plukt alleen vruchten van je schuldgevoel als je goed doorvoelt dat je een steek hebt laten vallen. Als je je schuldig voelt kun je onderzoeken hoe je de schuld kunt compenseren, herstellen. Er zijn altijd mogelijkheden om iets te herstellen. Ook al ligt het e.e.a. in het verleden. Je kunt altijd mogelijkheden zoeken om je schuld te herstellen, ook al ligt het herstel op een ander terrein, of door iets te doen richting een ander dan degene aan wie je iets schuldig bent. Los daarvan kun je jezelf beloven dat je je innerlijke signalen serieus neemt. Als je vanbinnen een weigering voelt is het belangrijk naar dit signaal te luisteren. Door open te staan voor je innerlijke weigering zul je minder last krijgen van schuldgevoel, omdat je zult merken dat je je innerlijke kompas serieus kunt nemen.