Het kan zijn dat je niet zo gesteld bent op boosheid. Het brengt je wat in de war, het haalt je uit je evenwicht. Je houdt niet van ‘gedoe’, je wilt het rustig en leuk houden. Toch kun je boosheid zien als een krachtig en nuttig signaal. Soms is boosheid nodig om iets in beweging te zetten, een verandering te bewerkstelligen. Kijk maar naar de geschiedenis. Menige veranderingsbeweging is voortgekomen uit mensen die hun boosheid niet langer konden en wilden onderdrukken. Hun boosheid gaf hun de kracht en energie om aan de bel te trekken en voor hun rechten op te komen. In boosheid huist dus een enorme drive, een grote potentie. Het kan je in beweging zetten, je opstandig maken en dat kan waardevol zijn. Boosheid kan zaken positief in beweging zetten en kan bevrijding bewerkstelligen. Maar het kan ook destructieve vormen aannemen, waarbij je jezelf en de ander kunt beschadigen. Om deze destructieve kant van boosheid te beteugelen kan het zinnig zijn om afspraken met jezelf te maken. Je kunt met jezelf afspreken dat als je boos bent, je je terugtrekt en niet spreekt of handelt. Dat wil niet zeggen dat je zichtbaar boos, mokkend in een hoek gaat zitten of dat je boos door de kamer ijsbeert. Het betekent wel dat je je realiseert dat je boosheid een krachtig signaal van iets is en dat het zinnig is dat je dat eerst alleen uit gaat zoeken voordat je naar buiten treedt. Je trekt je dus niet terug vanwege ontploffingsgevaar. Je trekt je terug om helder te krijgen wat er aan de hand is, zodat je daarna kunt bepalen wat een wijze stap is. En dan kan het nog steeds nuttig zijn om in opstand te komen, in verzet te gaan. Maar dan heeft je emotie inmiddels een uitweg gevonden en kun je effectief aan de gang gaan.
