Als mens maak je van alles mee in je leven. Goede en slechte tijden. Het is goed mogelijk dat de ander je iets heeft aangedaan, je heeft verraden, heeft laten zitten, heeft bedrogen. Dit kan voelen als een (kleine) ramp en je draagt de wond in je mee. Het is goed mogelijk dat dit pijnlijke, ingrijpende incident (onbewust) effect heeft op je houding en gedrag. Je bent niet meer helemaal degene wie je was. Het leven heeft je een lesje geleerd. Het naïeve, het vrije, het spontane is wat minder geworden. Je bent meer op je qui vive en je vertrouwen is aangetast. Meteen nadat het gebeurd is, is het lastig om de ander te vergeven. Toch verlos je jezelf uit je eigen ’lijden’ als je zo spoedig mogelijk de ander vergeeft. Op het moment dat je doelbewust en welbewust vergeeft, valt alles wat er is geweest weg en maak je een sprong voorwaarts. Als je niet vergeeft, blijft er in feite sprake van een open wond, die je belemmert om te groeien. Door de ander vergeving te onthouden belemmer je jezelf. Door te vergeven kun je in feite weer degene worden die je zou zijn geweest als het incident er niet was geweest. Als je daadwerkelijk kunt vergeven, geef je jezelf een nieuwe kans. Een mogelijkheid tot doorgroei.
