Er komen in je leven momenten dat angst niet de overhand mag krijgen. Dat zijn van die momenten waarop er voor jou een grens wordt overschreden. Een situatie waarin je vindt dat iemand geen recht wordt aangedaan. Een moment waarop er een verkeerde keuze wordt gemaakt. Je hoort het, je leest het en je gevoel zegt: dit mag niet, dit kan niet, dit moet niet. En je kijkt om je heen en het lijkt erop dat jij de enige bent met zo’n gevoel. Dat is het moment suprême om onbevreesd te zeggen wat je voelt, wat je vindt, ook al klopt het hart je in de keel, ook al lijk je alleen te staan, ook al lijken alle anderen andere dingen te voelen en te vinden. Trek je mond open op een duidelijke en respectvolle manier. Wees onverschrokken en onbevreesd, want het is jouw tijd. Niet om de ander te overtuigen, te overrulen, maar om te zeggen wat jij ervan vindt. Neem je innerlijke impulsen serieus en zeg wat je te zeggen heb, lever je bijdrage. En echt, je zult merken, misschien niet meteen, dat datgene wat je gezegd hebt effect heeft. Laat je niet door angst leiden, kom uit je comfortzone en je merkt hoeveel energie het geeft om te doen wat je moet doen. Wees onverschrokken!
