Het blijkt meer en meer dat protocollen, regels, procedures niet zorgen voor vertrouwen en zekerheid. Dit is niet vreemd want vertrouwen laat zich niet vastleggen op schrift. Integendeel. Mensen geven vertrouwen. Regels geven geen betrokkenheid en vertrouwen maar voeden de afstand. Hoe meer er op schrift wordt gesteld hoe meer het signaal wordt gegeven dat de ander niet zomaar te vertrouwen is. Dat je zaken op schrift moet vastleggen om de dingen goed te doen, om te krijgen wat je wilt of om je recht te krijgen. Regels zijn er vaak om problemen te voorkomen. Nu lijken de regels ervoor te zorgen dat er problemen en conflicten ontstaan. Een gemeenschap bloedt dood als regels, wetten, verordeningen overheersen. De normale menselijke relaties, de natuurlijke dynamiek, het leven gaat eruit als alles wordt vastgetimmerd. Je gaat je als je de regels moet uitvoeren nauwgezet aan de regels houden om te zorgen dat je niet aangesproken kunt worden, niet verantwoordelijk kunt worden gesteld voor het niet (goed) naleven van die regels. Je wordt krampachtig. Je baseert je niet op je normale, menselijke inzichten en vaardigheden. Je richt je niet op het aanvoelen van, afstemmen op de ander maar je richt je op het kennen en toepassen van de regels. Als je bezig bent met het toepassen van de regels kun je je niet focussen op de ander. Je raakt jezelf kwijt. Je ontmoet de ander niet. In plaats van dat je je veilig en vertrouwd voelt door het juist toepassen van de regels gebeurt het omgekeerde. Als je vertrouwen wilt creëren door duidelijke regels, vaste protocollen, gedetailleerde contracten kom je dus bedrogen uit. Je reduceert je onzekerheid niet want je komt in een cyclus van binnen de regels werken en gecontroleerd worden. Je zult de regels opzij moeten zetten om te zien wie de ander is en wat die nodig heeft. Om te voelen wat er echt van je gevraagd wordt, welk beroep er op je wordt gedaan. Dit vraagt ontregelen. Niet vanuit de regels denken maar vanuit dat wat nodig is, wat normaal is, wat past bij de menselijke maat. Je verstand gebruiken. En pas daarna kijken hoe dat zich verhoudt tot de regels, procedures. Ontregelen vraagt ook dat de ander die een beroep op je doet, die iets van je verwacht, openstaat voor contact. Je het vertrouwen geeft. Er vanuit gaat dat je de juiste intenties en goede wil hebt. Je niet op je woorden vangt of je vastpint maar bereid is ook naar jou te luisteren.
