Ken je de verwarring, dat je om je heen en in jezelf goedheid en schoonheid ervaart en dat er tegelijkertijd zoveel kwaad en lelijkheid is, zowel in jezelf als daar buiten? Het is verwarrend dat dat tegelijkertijd en naast elkaar blijkt te bestaan. Het maakt het onmogelijk om een eenduidig en afgerond wereldbeeld te hebben. Een visie dat de wereld in essentie mooi is en dat de mens goed is kun je niet staande houden als je eens eerlijk naar jezelf en om je heen kijkt. Een filosofie dat de wereld vol zit met kwaad en dat je zelf een vreselijk wezen bent, is ook niet waarheidsgetrouw. Het is niet het een en het is niet het ander. Het is genuanceerder. Bedrieg jezelf niet en kijk. En zie dat er schoonheid en lelijkheid is. Zie dat er volledig vertrouwen en groot wantrouwen bestaat. Dat er waarheid en leugen is. En dat houden van en haten tegelijkertijd naast elkaar kunnen bestaan. Je zou het zo graag anders willen. Dat het wat zwart-witter en eenduidiger zou zijn. Maar dat is het niet en dat wordt het ook niet. De werkelijkheid is dat er onverenigbare zaken naast elkaar (blijven) bestaan. En leven is dat te onderkennen, te aanvaarden. En te weten dat je beide componenten het beste volledig tot je door kunt laten dringen om te kunnen zien wat er echt is. Alleen als je ziet hoe het echt is, kun je de passende dingen doen.
