Mogelijk herken je het. Op de een of andere voor jou onduidelijke manier merk je dat de interactie met de ander niet loopt. Het is goed mogelijk dat de ander onzeker is en dat dat zijn uitwerking heeft op jullie interactie. Als de ander onzeker is, is hij/zij erg met zichzelf bezig. De focus is niet op jou als gesprekspartner gericht, maar op zijn/haar eigen binnenwereld waar van alles in omgaat, waar getwijfeld wordt. Als de ander onzeker is, kan die niet goed waarnemen en niet goed reageren. Dat heeft zijn effecten in de communicatie. Juist omdat de ander te veel met zichzelf bezig is en niet in staat is actief aanwezig te zijn in de interactie, komt er geen klik tot stand en is er geen sprake van een wezenlijk contact. De ander is met zijn/haar hoofd bij zichzelf, bij zijn/haar eigen gedoe en kan zich niet richten op jou(w) belevingswereld. Als het gesprek niet lekker loopt hoef je zelf niet altijd de “schuldige” te zijn maar is het goed mogelijk dat je onzekere gesprekspartner “gedoe” teweeg brengt.
